مالك الملكى را كه شهنشاهان مبارك نام را يمنىوار ، دل از وطن بركنده به تخت‌نشينى سواد اعظم فقر فرستاده . مشترك 11 / 947 ( 5 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 600 « ديوان صداقت . . . » با غلط چاپى در نام كتاب ، همانجا 19 / 145 « مثنوى ثواب ( با همان غلط ) . . . » ؛ او رينتال كالج مگزن ، لاهور 1942 گفتار محمد صادق دلاورى ؛ پاكستان مين 3 / 10 ، 470 به تفصيل ؛ نوشاهى ، كتاب‌شناسى 3 / 91 ( 4 نسخه ) . ثواقب المناقب . عبد الوهاب فرزند جلال الدين محمد همدانى نگاشته‌ى 974 ق / 6 - 1567 م ، گزيده‌ى « مناقب العارفين » افلاكى ( هف ) است ، در احوالات مولوى بلخى و مولويان ، در 9 « باب » ( نه 10 « باب » ) : باب 1 - ذكر سلطان العلماء ، 2 - ذكر سيد برهان الدين محقق ، 3 - حضرت مولاناى رومى ، 4 - شيخ شمس الدين ، 5 - شيخ صلاح الدين ، 6 - چلبى حسام الدين ، 7 - سلطان ولد ، 8 - چلبى عارف ، 9 - چلبى شمس الدين . درويش محمود مولوى آن را به تركى برگردانده « ترجمهء ثواقب » ناميده است . و اين ترجمه به‌گونه‌ى متن اصلى آن ( مناقب العارفين ) در 10 « فصل » است ( براى فهرست مطالب آن - نشريه 3 / 135 ) . آغاز : نيّر اعظم حمدى كه صدهزاران هزار شمس فلك چهارم يك ذره از اشعات جمال كمال او نباشد . مشترك 11 / 852 ( 1 نسخه ) ؛ استورى 1 / 938 ؛ صفا 5 : 3 / 1582 ، 1627 ؛ نفيسى 2 / 817 « ثواقب » ؛ تذكره‌نويسى 759 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 59 ؛ ملك 2 / 172 ؛ نشريه 3 / 135 ترجمه تركى آن . توپكاپى 1 / 70 ؛ روز براون 82 ؛ نوشاهى كتابشناسى 3 / 92 . ثواقب المناقب . همدانى . ترجمهء تركى درويش محمود مثنوى خوان ( سدهء 9 - 10 ق ) براى سلطان مراد سوم 983 - 998 ق ، در 10 « فصل » به گونه‌ى متن اصلى آن « مناقب العارفين » . مشترك 11 / 852 ( نامش ) ؛ نشريه 3 / 135 « ترجمهء ثواقب المناقب » با فهرست مطالب آن . « ج » جادة العاشقين . شرف الدين حسين فرزند كمال الدين حسين خوارزمى ، نگاشته‌ى 970 - 937 ق / 63 - 1565 م . در احوالات مراد و پير و پدر خود ، همان شيخ حسين خوارزمى . به خواهش درويشان و محبان فرارود تاشكند و حصار و ختلان و بدخشان ، كه نسبت بندگى به آن درگاه داشتند ، و از وى كه در حضرت ايشان ، در سفر و حضر همراه بوده است ، خصوصا سفر حجاز و واقعات راه و تعرف عادات و خلفاى ايشان . در سال نگارش آن آورده : گفتمش اى ناطق شيرين كلام * - چيست گو مدت و تاريخ و نام - گفت بگو جادة العاشقين * - نام خوش و نكتهء تاريخ اين . در ديباچه مىنويسد كه پيش از اين مولانا كمال الدين محمود ( بن على ) غجدوانى ، كه يكى از محرمان آن جناب بوده‌اند ، و از تاريخ 923 ق / 1517 م كه از خوارزم به ماوراء النهر آمده بود و تا 941 ق / 4 - 1535 در ملازمت ايشان بوده ،